وب سایت بروس لی در ایران

ییپ من (به چینی: 葉問، پین‌یین: yè wèn)‏ (۱ اکتبر ۱۸۹۳ -۲ دسامبر ۱۹۷۲) اولین استاد (سی‌فو) هنرهای رزمی بود که وینگ‌چون کونگ‌فو را به طور عمومی آموزش داد. او شاگردان زیادی در هنگ کنگ داشت که هر کدام به نوبه خود استادان معروفی شدند، مشهورترین آنها بروس لی است.

ایپ من، در تمام دوران زندگیش، قهرمان ”وینگ‌چون کونگ‌فو“ بود. شهرت امروز ”وینگ چون کونگ‌فو“ به دلیل احساس مسئولیتی بود که او در قبال پیشرفت این هنر داشت. ایپ من، اولین سیفوئی بود که مدرسه‌ای در این رشته افتتاح کرد که قابل دسترس برای عموم بود خیلی زود آموزش خود را زیر نظر استاد چان وا Chan Wan (اولین استاد از سه استاد وینگ چون که به تعلیم او پرداختند)، آغاز نمود. او آموزش خود را در سن نوجوانی، آغاز کرد. استان چان او را به‌عنوان جوان‌ترین و آخرین شاگردش پذیرفت. ایپ، زیر نظر استاد چان تا زمان مرگ استاد در سال ۱۹۰۵ آموزش دید، پس از آن، آموزش خود را با استاد ”ان جی چانگ سو“ Ng Cung So، یکی از شاگردان عالی چان ادامه داد. پس از گذشت بیش از دو سال تحصیل، ایپ، فتشان Fatshan را به قصد هنگ‌کنگ ترک و برای ادامه تحصیلات آکادمیک، در کالج سنت استفن St. Stephen در استنلی Stanley ثبت نام کرد. وقتی در کالج سنت استفن ثبت نام کرد.

آشنایی با لی یونگ بیک

یکی از هم‌کلاسی‌های ییپ من که از تحصیل او در کونگ‌فو باخبر شده بود، به او جرأت داد تا با کونگ‌فوکار با سابقه‌ای که در قایقی در خلیج هنگ‌کنگ زندگی می‌کند، مبارزه کند. ایپ قبول کرد و در اسرع وقت به جستجوی او پرداخت و این مرد کهنه‌کار را به مبارزه طلبید. او نیز دعوت ایپ را پذیرفت و علی‌رغم شهرت زیاد ایپ به‌عنوان یک مبارز بی‌همتا، او را با مهارت شکست داد. ایپ بعد از این شکست، فهمید که این مرد، در واقع استاد لی یونگ بیک Leung Bik، نوه نخستین خاندان وینگ چان که به خودِ ”وینگ چون“ برمی‌گشت، بود. پس از مبارزه، لی یونگ، ایپ را به‌عنوان تنها شاگرد خویش در این هنر پذیرفت و سبب پیشرفت او در هنر وینگ چون، هم در زمینه تئوری، و هم تکنیکی، گشت. ایپ در سن ۲۴ سالگی به فتشان بازگشت و مقام فرماندهی پلیس گشت محلی نام هوی Nomhoi را برعهده گرفت. او برای سال‌های متوالی به‌عنوان مأمور اجرای قانون انجام وظیف کرد و در وقت‌های آزادش سبک وینگ چون را آموزش می‌داد، اما همواره برطبق سنت وینگ چون، آموزش‌هایش را به تعداد اندکی از دانش‌آموزان که با دقت گزینش شده بودند، محدود می‌کرد. ایپ به این روش خود ادامه داد تا این‌که چین در سال ۱۹۴۹ با انقلاب کمونیستی از پای درآمد.

انقلاب کمونیستی

در دوران انقلاب کمونیسم ایپ قاره چین را ترک کرد و به هنگ‌کنگ اشغال شده بریتانیائی بازگشت. ایپ در سن ۵۴ سالگی خانواده خویش را ترک و سرنوشت خود را در پناهگاهی کنار ساحل دریا جستجو کرد. وقتی تنها و بی‌چیز به هنگ‌کنگ رسید، با فقر شدیدی روبه‌رو شد، او مجبور شد که بلافاصله از مهارت‌های رزمی‌اش برای امرار معاش استفاده کند. ایپ تصمیم گرفت رسم محدودیت آموزش وینگ چون را که فقط برای تعداد اندکی از افراد گزینش شده میسر بود را زیر پا بگذارد و مدرسه ملی وینگ چون را در ساختمان اتحادیه برای کارگران رستوران افتتاح کند. اگرچه ایپ من، تکنیک‌ها و اصول تدریس خود را در هنگ‌کنگ پایه‌ریزی کرد، اما موفق شد همراه با آن، بذرهای یک هنر رزمی انقلابی را که با تلاش تعدادی از دانش‌آموختگان ایجاد کرده بود، به کشورهای سرتاسر دنیا توسعه دهد. با وجود این‌که ایپ من هرگز خارج از منطقه نفوذ چین آموزش نداد، شاگردانش روش وینگ چون را به سرتاسر جهان انتقال دادند. بروس لی یکی از آنها بود. در حوزه هنر رزمی وینگ چون، نسبت به سایر اساتید، از استاد بزرگ ایپ من، بسیار با احترام یاد می‌شود. او تا هنگام مرگش در سال ۱۹۷۲، یک استاد بی‌نظیر در این هنر بود. ایپ من، بیشتر به سبب تحول و انتقال وینگ چون از یک سیستم رزمی نامفهوم (که تنها در چین شناخته شده بود)، به یک سبک کونگ‌فوی مشهور در سطح جهانی شهرت داشت که توسط هزاران نفر مطالعه شد.

منبع: وبسایت بروس لی در ایران